ANADOLU TİYATRO ÖDÜLLERİ - NEDİM SABAN



Geçtiğimiz hafta güzel memleketimizin farklı yörelerinden gelen çığ, deprem, uçak kazası, otobüs kazası haberleriyle sarsıldık. Hatay Valiliği önünde kendisini yakan Babanın görüntüleri de yüreğimizi dağladı.
Böyle zamanlarda, "sanat iyileştirir", "sanat yaraları sarar" söylemlerine ne kadar sığınsam da yaptığım işi sorgular olurum. İstanbul'un kapalı lobilerinde "oyunu beğendi mi, beğenmedi mi", "ödül onun hakkı mıydı, bizim mi" gibi zaaflarımızın ne kadar sığ olduğunu düşünürüm.Öte yandan, toplumsal bir sorumluluk da yükler bize bu travmalar. En azından kendi içinmize sinen işlere imza atmak, bireyselliğin ödüllendirildiği bir çağda ekip ruhunu güçlü tutmak önemlidir.
Tiyatro Gazetesi'nin 6. Anadolu Tiyatro Ödüllerine bu duygularla gittim. Törenin bir belediyenin çok amaçlı salonu yerine, gerçek bir tiyatroda yapılması ayrı bir anlam taşıyordu. Talihsiz bir kazayla yanan bu tiyatro Nazif/Nurhan Uslu ve Mask/Kara emekçilerinin fedakarlıklarıyla küllerinden doğdu yeniden.Tiyatronun Aksaray'da olmasının ise ayrı bir önemi var. 
Tiyatromuz yüzünü biraz İstanbul'un farklı semtlerine çevirse, Anadolu'daki aydınlanmanın farkındalığını yaşasa, geleceğe ilişkin umutlarımız daha da artar. Bunun için de ayrı bir önem taşıyordu tören. Nevra Serezli'ye verilen ödülü onurla alırken de kendimce, Serezli/Erbulak ailelerinin Kocamustafapaşa Çevre Tiyatrosu hareketinin tiyatromuz için ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalıştım.
Yılın Oyuncusu, Yazar, Yönetmeni, Yılın Projesi gibi kategoriler tabi ki olmalı, ama sözgelimi salon yokluğuna rağmen ve bu bahaneye sığınmadan Aydın'a girer girmez sanatsal ağırlığını his ettiğiniz Efeler Belediye Başkanı'nın ödül alması, Maltepe Belediye Tiyatrosu'nda harikalar yaratan Kubilay Erdelikara'nın ödüllendirilmesi, Foça'da bir araya gelip tiyatro üreten öğretmenlerin varlığından haberdar edilmemiz, bazı sosyal demokrat belediyeler varlıkları olan tiyatrolarının değerini bilmezken, Hakkı Ergök gibi bir sanatçının öncülüğünde Küçükçekmece'de yeni bir belediye tiyatrosu kurulmasını alkışlamamız umut vericiydi. 
Balıkesir, Hatay, Samsun, Bursa, Ordu, Trabzon, Giresun, İzmir, Ayvalık, Diyarbakır, Giresun, Ankara Polatlı, Eskişehir Odunpazarı'nda tiyatro yapan ve 6. Anadolu Tiyatro Ödüllerinde ödül alan meslektaşlarımı izleyebilmek için neler vermezdim! Samsun'da yıllarca direnen dostum Yaşar Gündem'i defalarca izledim, ona OBKT'de yine Anadolu'da tiyatro öncülüğü yapmış olan Gülçin Üstüntaş tarafından ödül verilirken gözlerim doldu. 
Ama ya diğerleri? Onların ekiplerini İstanbul'da ağırlayabilmek ne güzel olurdu, İstanbul'a bence böyle bir tiyatro festivali yakışırdı. Tiyatromuzun ustası Defne Yalnız'a ödülü veren İBB Kültür Daire Başkanı Hülya Muratlı'nın umut veren konuşmasından sonra, belki böyle hamleler beklemek çok da hayal olmaz.
Türkiye Tiyatrosu'nda öncü olan AÇOK adına bir çocuk oyunu ödülü konulması, Metin And adına verilen bir ödülde Yılın Akademisyeninin seçilmesi, Kıbrıs'ta Derman Atik'in unutulmaması, ana akım medyadan neredeyse tamamen silinen ama farklı alanlarda direnen kültür sanat muhabirlerinin fark edilmesi muhteşem olmuş.
Bu ödül töreni beni hem sevindirdi, hem üzdü. Ne kadar geniş coğrafyada, farklı estetik yaklaşımlar ve siyasi güdülerle varolmaya çalışan nice güzel insan var. Sevindirici. Bizlerin içimize kapanarak, sadece en yakınımızdakini ve genelde kendimizi görmemiz ise çok üzücü. Nasıl bir tiyatro ile birlikte, Nerede? Kiminle? sorusunu da sormanın zamanı çoktan geldi galiba. 
Eğer böyle olursa, bu kadar çok ödül kategorisi yerine, Türkiye Tiyatrosu'nu en kapsamlı biçimde kucaklayan birkaç ödülden bahsederiz. Festivallerin Anadolu Tiyatrosu'nu ağırladığı, akademisyenlerin günümüz tiyatrosunu mercek altına attığı, çocuk tiyatrolarının sığıntı misali salonların boş saatlerinde apar topar dekor kurmak zorunda kalmadığı, ödül gecelerinde ödün verenler yerine hak ettiği değerleri bulanları konuşuruz. 
Cezaevinden yeni çıkan Nazlı Masatçı, belediyelerin bürokratik engellerine takıldıklarını nezaket ölçüsünde ifade edenlerin konuşmalarını tarihe kaydedip, sanatın gerçekten iyileştirdiği günleri bekler oldum.
Bana bu duyguları yaşatan Tiyatro Gazetesi ve ödül alan, almayan ama varolan tüm meslektaşlarıma teşekkür ederim.